Brandwonden
Jaarlijks komen in ons land ongeveer drieduizend mensen met brandwonden in het ziekenhuis terecht. De meest frequente oorzaken zijn:
- ongevallen thuis (70 %)
- arbeidsongevallen (20 %)
- ongevallen op de openbare weg (10 %)
Diepte van de brandwonden
Eerste graad:
Enkel het bovenste deel van de opperhuid is aangetast. Het verbrande oppervlak is rood, droog, licht gezwollen en doet pijn. Verbranding door de zon is zo'n typische eerstegraadsverbranding.
Tweede graad:
De brandwonde beschadigt de opperhuid en dringt door tot in de lederhuid. Een tweedegraads brandwonde geeft blaren die erg pijnlijk zijn.
Derde graad:
De brandwonde dringt door tot in de onderhuid. Onderliggende weefsels, zoals spieren, zijn aangetast. De huid is droog en kan zwart verkoold zijn of bleekwit. Deze wonden zijn pijnloos omdat de zenuwuiteinden beschadigd zijn. De randen van de derdegraads brandwonden zijn echter eerste- en tweedegraads brandwonden die wel pijn doen.
Brandwonden op kritieke plaatsen zoals gelaat, handen, voeten en geslachtsdelen zijn ernstiger omdat ze moeilijker te behandelen zijn. Ook een verbranding van de luchtwegen stelt bijzondere problemen. Zeer jonge kinderen en bejaarden vormen een bijzondere risicogroep.
De eerste minuten bij brandwonden
- Doof brandende kledij door het slachtoffer over de grond te rollen of de vlammen te doven met een deken of een jas. Laat het slachtoffer op de grond liggen zodat omhoogslaan- de vlammen het gelaat of de longen niet kunnen bereiken.
- Verwijder kledingstukken die doordrenkt zijn van hete vloeistof of stoom.
- Ga verdere verbranding tegen: koel de wonden gedurende 15 minuten onder lauw stromend water. "Eerst water, de rest komt later".
- Probeer geen ingebrande resten (kledingstoffen of teer bijvoorbeeld) te verwijderen. Je zou een deel van de gezonde huid kunnen afscheuren.
- Eenmaal gekoeld, dek de brandwonden af met een zuiver laken en deken.
- Vraag dadelijk de ziekenwagen.